روایات و احادیث

وجه ملقب شدن حضرت ولیّ امر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به القاب " منتظر " و " قائم " در کلام حضرت جوادالائمه ( سلام الله علیهم اجمعین )

امام جواد سلام الله علیه :

إنَّ الاِمامَ بَعدي اِبني عَليٌّ ، اَمرُهُ اَمري و قَولُهُ قَولي و طاعَتُهُ طاعَتي ، و الاِمامَةُ بَعدَهُ في اِبنِهِ الحَسنِ ، اَمرُهُ اَمرُ ابيهِ و قَولُهُ قَولُ اَبيهِ و طاعَتُهُ طاعَةُ اَبيهِ ، ثُمَّ سَكَتَ.
قلتُ: يَابنَ رَسولِ اللّهِ فَمن الاِمامُ بَعدَ الحَسَنِ؟
فَبَكي (عليه السلامُ) بُكاءً شديداً و قال: إنَّ مِن بَعدِ الحَسَنِ ابنُهُ القائِمُ بِالحَقِّ المُنتَظَرُ.
قلتُ: يابنَ رَسولِ اللّهِ و لِمَ سُمِيَّ القائِمَ؟
قال (عليه السّلام): لأنَّهُ يَقومُ بَعدَ مَوتِ ذِكرِهِ و ارتِدادِ اَكثَرِ القائِلينَ بِاِمامَتِهِ .
فقلتُ: و لِمَ يُسَمّي المُنتظَرَ ؟
قال (عليه السّلام): لِأنَّ لَه غَيبَةً تَكثُرُ ايّامُها و يَطولُ اَمَدُها ، فيَنتظِرُ خُروجَهُ المُخلَصونَ ، و يُنكِرُهُ المُرتابونَ و يَستَهزيُ بِذِكرِهِ الجاحِدونَ و يَكثُرُ فيها الوَقّاتونَ و يَهلُكُ فيها المُستَعجِلونَ و يَنجو فيها المُسَلِّمونَ :

امام بعد از من ، فرزندم علی [امام هادی (علیه السلام)] است. امر او ، امر من ؛ گفتار او ، گفتار من و اطاعت از او ، فرمان بردن من است.
امامت بعد او ، در فرزندش حسن [امام عسکری (علیه السلام)] است. قول و امر او ، قول و امر پدرش است و اطاعت او ، اطاعت پدرش است.
حضرت این را فرمودند و ساکت شدند !

راوی می‌‌گوید: پرسیدم: ای فرزند رسول خدا ! امام بعد از حسن (علیه السلام) کیست؟

حضرت جواد (علیه السلام) وقتی این سوال را شنیدند ، به‌ شدت گریستند و سپس فرمودند:
بعد از حسن (علیه السلام) , پسرش که قیام به حقّ می کند و منتظَر است ، به امامت می‌‌رسد.

راوی گوید: عرض کردم: چرا به ایشان قائم می‌‌گویند؟!

حضرت فرمود: زیرا او پس از اینکه یادش به کلی از بین رفته و اکثر قائلين به امامتش ، از عقیده خود برگشته‌‌اند ، بپا خیزد !

راوی می‌‌گوید: عرضه داشتم: چرا به ایشان منتظَر می‌گویند ؟

فرمود: زیرا غیبتی دارد که طولانی می‌‌شود و زمانش به درازا می‌‌کشد و کسانی که چشم به راه ظهور او هستند ، اصحاب خالص او هستند و کسانی که اهل شکّ و ریب هستند ، انکارش می‌‌کنند و منکران یاد او را استهزاء می‌‌کنند و بسیار کسانی پیدا می‌‌شوند که برای ظهور او تعیین وقت می‌‌کنند و کسانی که استعجال می‌‌کنند ، هلاک می‌‌شوند و تسلیم شوندگان در آن دوران ، نجات می‌‌یابند !

منبع:
بحارالانوار: ج ۵۱ ، ص ۳۰